ตอนที่ 99 พ่อฝึกทหารใหม่ ลูกแก้ทางกระบวนท่า

เวลาสี่โมงครึ่งตอนบ่าย

เขตทหารชายแดนเหนือ ลานฝึกกลางแจ้งของกองร้อยสาม กองพันคมมีด

แม้หิมะจะหยุดตกแล้ว แต่อุณหภูมิยังคงวนเวียนอยู่ที่ติดลบ 20 องศา ลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดบาดใบหน้า เจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด

ใจกลางลานฝึก ทหารใหม่กว่า 100 นายที่เพิ่งถูกส่งมาประจำการที่กองพันคมมีด กำลังถอดเสื้อเปลือยท่อนบนฝึกมวยทหารและการต่อสู้ระยะประชิดอยู่บนพื้นหิมะ แต่ละคนหนาวจนริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีม่วง ทว่าบนร่างกายกลับมีไอร้อนพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย

ลู่เป่ยเฉินสวมเสื้อกล้ามสีเขียวทหารตัวบาง สองมือไพล่หลัง เดินตรวจตราไปมาอยู่หน้าแถวราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังลาดตระเวนอาณาเขต

“ยังไม่ได้กินข้าวกันหรือไง! ชกหมัดปวกเปียกแบบนี้ กะจะนวดหลังให้หญิงแก่เรอะ!”

ลู่เป่ยเฉินหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน แล้วเตะเข้าที่ข้อพับขาของทหารใหม่นายหนึ่ง ทหารใหม่ผู้นั้นช่วงล่างไม่มั่นคง คุกเข่าลงบนพื้นหิมะเสียงดังตุ้บทันที

“ลุกขึ้นมา! ชกใหม่!” ลู่เป่ยเฉินเสียงเฉียบขาด แววตาแฝงความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง “ปฏิกิริยาตอบสนองเร็วแค่นี้ ไปถึงสมรภูมิยังไม่ทันได้แตะชายเสื้อศัตรูก็คงตายเปล่าแล้ว!”

เหล่าทหารใหม่ถูกตวาดจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ได้แต่กัดฟันออกแรงชกหมัดให้หนักหน่วงขึ้นสุดกำลัง