กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่! คน! มีคนเคาะหินอยู่ข้างล่าง! เขากำลังร้อง... ร้องขอความช่วยเหลือ!”
สายตาของซูเหมียนเยวี่ยพลันคมกริบขึ้นมาในชั่วพริบตา
เธอมองไปยังกองหินระเกะระกะที่ทับถมกันเป็นภูเขาเลากาและยังมีเศษหินกลิ้งร่วงลงมา เบื้องล่างนั้นคือดินและหินหนักหลายสิบจนถึงหลัก 100 ตัน เป็นน้ำหนักที่มากพอจะบดขยี้แม้กระทั่งเหล็กกล้าให้แบนเป็นแผ่นเหล็กได้
ในสภาพการณ์เช่นนี้ ยังมีคนรอดชีวิตอยู่อีกหรือ?
“น้องชายคนที่สี่ นายแน่ใจนะ?” สีหน้าของต้าเป่าเปลี่ยนไปเช่นกัน เขาออกแรงดึงเหล่าน้องชายและน้องสาวเข้าไปยังส่วนลึกของแอ่งเว้าใต้หินตามจิตสำนึก