กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉียนเว่ยกั๋วมองผู้หญิงตรงหน้า ในหัวมีความคิดเพียงหนึ่งเดียว ผู้หญิงคนนี้ไม่เพียงลงมือเด็ดขาด แต่จิตใจยังละเอียดยิ่งกว่า สมองแล่นเร็วกว่าใครทั้งหมด
“ดี เอาตามนี้เลย” เฉียนเว่ยกั๋วตบโต๊ะฉาด ความโกรธบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้น “นี่แหละที่เรียกว่าล่อศัตรูออกจากรัง”
เขาหันหลังกลับทันที ออกคำสั่งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจด้านหลัง “ไป เอาตัวไอ้ผอมที่ชื่อโหวจื่อมาให้ฉัน คนที่ขาหักนั่นแหละ”
ไม่นานนัก ชายผอมที่ถูกซูเหมียนเยวี่ยเตะขาหักก็ถูกหิ้วปีกเข้ามา พอเขาเห็นซูเหมียนเยวี่ยก็เหมือนหนูเจอแมว ตัวสั่นเทาไม่หยุด ปากส่งเสียงอ้อนวอนไร้ความหมาย
“สหายซู คุณดู...” เฉียนเว่ยกั๋วมองไปทางซูเหมียนเยวี่ย