ตอนที่ 16 อย่ากลัว พวกแก

คือไพ่ตายของแม่

“พวกเรา……จะถูกจับไปเพราะคิดว่าเป็นอสุรกายไหม?”

ภายใต้แสงตะเกียงน้ำมันสลัว ใบหน้าน้อย ๆ ของเด็กทั้งห้าคนต่างเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ในแววตามีทั้งความหวาดกลัว ความกระวนกระวาย และยิ่งมีความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย พวกเขาต่างมองแม่ของตนเอง ราวกับกำลังรอคอยการพิพากษาครั้งสุดท้าย

หัวใจของซูเหมียนเยวี่ยกระตุกวูบอย่างแรง

เธอทิ้งท่อนไม้ในมือ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว อ้าแขนทั้งสองข้างโอบร่างผอมกะทัดรัดทั้งห้าร่างเข้ามาไว้ในอ้อมอก

“พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกัน”

เสียงของเธอไม่ดังนัก ทว่าชัดเจนแจ่มแจ้งอย่างยิ่ง