ตอนที่ 10 ตระกูลลู่ถูกลอกคราบจนหมดเปลือก

คำย้อนถามเบาหวิวประโยคนั้นของซูเหมียนเยวี่ย ทำให้สีหน้าของจางหลานฮวาเปลี่ยนจากขาวซีดเป็นเขียวคล้ำในชั่วพริบตา ริมฝีปากสั่นระริก พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ส่วนกลิ่นอายที่ลอยฟุ้งออกมาจากหลุมดิน ซึ่งผสมปนเปกันระหว่างข้าวสารขาว เนื้อหมูตากแห้ง และกลิ่นอับเก่าเก็บ ก็ได้ลอยเข้าจมูกของชาวบ้านทุกคนในลานบ้านไปแล้ว

กลิ่นนี้ สำหรับชาวไร่ชาวนาที่ทั้งปีทั้งชาติต้องดมได้แต่กลิ่นธัญพืชหยาบรำข้าวผักต้มแล้ว ช่างเป็นสิ่งเย้ายวนใจอันร้ายกาจ และยิ่งเป็นหลักฐานที่ชัดเจนที่สุด!

“สวรรค์ช่วย... กลิ่นนี้... มันข้าวสารขาวกับแป้งสาลีชั้นดีนี่!”

“ยังมีเนื้อด้วย! ฉันได้กลิ่นหอมของเนื้อหมูตากแห้ง!”

พวกชาวบ้านแตกฮือกันยกใหญ่ สายตาที่มองไปยังจางหลานฮวาที่ทรุดอยู่บนพื้นและคนตระกูลลู่ เต็มไปด้วยความดูแคลนและความโกรธแค้น