ตอนที่ 2 เข็มเทพ ทำให้เธออยู่มิสู้ตาย

“แก……แกอย่าเข้ามานะ! ฆ่าคนแล้ว! เมียหัวหน้าบ้าไปแล้ว จะฆ่าแม่สามีแล้ว!”

จางหลานฮวาเห็นไม้คลึงแป้งท่อนหนาในมือซูเหมียนเยวี่ย ก็ตกใจจนดวงจิตปลิวหายดวงกายแตกซ่าน แหกปากตะโกนออกไปข้างนอกสุดเสียง

ทว่าซูเหมียนเยวี่ยไม่ได้สนใจเสียงกรีดร้องโหยหวนเหมือนผีคร่ำครวญและเสียงหอนของหมาป่าของเธอแม้แต่น้อย

ดวงตาเย็นเยียบคู่นั้นของเธอเพียงกวาดมองพวกค้ามนุษย์ที่นอนคุดคู้อยู่บนพื้นอย่างเฉยชา

พวกค้ามนุษย์ถูกเธอมองจนหนังศีรษะชาวาบ รู้สึกเพียงว่าความเจ็บปวดเสียดแทงจนหายใจไม่ออกที่หน้าอกแทบจะทำให้เขาตายไปตรงนั้น เขาพยายามฝืนยันกายลุกขึ้นคลานหนี

“คิดจะหนีงั้นเหรอ”

ซูเหมียนเยวี่ยแค่นหัวเราะ สะบัดข้อมือเบา ๆ ไม้คลึงแป้งพุ่งแหวกอากาศออกไปดังฟึ่บ

“ปัง!”