0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 วิกฤตการจากลา

"หน่วนหน่วน วันนี้ยังต้องทำงานล่วงเวลาอีกหรือ" ยายเซียวเหวินฮุ่ยถามตอนกินข้าวเช้าวันนั้น

"ค่ะ ช่วงนี้งานเยอะหน่อย" เจียงจือหน่วนรีบกินข้าว ตอบอย่างรวบรัด

"ตอนเย็นฉันไปรับเธอเองนะ ช่วงนี้เธอเลิกงานสายเกินไป" น้าชายชุยเหวินปินพูด

"ไม่เป็นไรค่ะ ตามทางมีไฟถนน น้าชายกลางวันต้องขับรถ อีกอย่างพวกเราก็ชวนกันเดินเป็นกลุ่ม คนเยอะ หนูไปก่อนนะคะ กินกันต่อเลย" เจียงจือหน่วนวางชามกับตะเกียบ รีบออกจากบ้านไป

"พี่หน่วนงานยุ่งจังเลยนะ รู้สึกว่ายุ่งกว่าตอนที่เธอออกไปตั้งแผงขายของอีก" หวังหลิงถอนหายใจ

"เธอจะไปรู้อะไร ยุ่งก็แปลว่าโบนัสเยอะ พี่สาวเธอเดือนนี้คงได้เงินไม่น้อย" กงฉินใช้ตะเกียบคดหัวหวังหลิง

"ไม่รู้ก็อย่าพูดมั่ว พี่หน่วนยังเป็นศิษย์ฝึกหัดอยู่ จะมีโบนัสอะไร เงินเดือนตายตัวเดือนละ 18 หยวน" ชุยเหวินปินมองกงฉินภรรยาของตัวเองอย่างไม่พอใจ

"นั่นก็ได้น้อยกว่าตอนออกไปตั้งแผงขายของอีกไม่ใช่หรือ พี่หน่วนทำไปเพื่ออะไร" ชุยหวยอันงุนงง