0001

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 เลิกเรียน

เจียงหรูหน่วนส่งญาติคนสุดท้ายที่มาร่วมไว้อาลัยกลับไป แล้วเดินกลับเข้าศาลาตั้งศพอย่างอ่อนแรง รู้สึกอึดอัดในอก ราวกับมีก้อนหินกดอยู่บนหลัง จนหายใจติดขัดเล็กน้อย สภาพร่างกายแบบนี้เป็นต่อเนื่องมาตั้งแต่วันที่แม่เสียชีวิต เธอวางแผนไว้ว่าเมื่อเสร็จงานศพจะไปหาหมอสักหน่อย ห้าสิบปีแล้ว ร่างกายไม่เหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ สองจิตสองใจอยู่อย่างนั้นจึงไม่ทันระวังเงาดำที่วิ่งเข้ามาปะทะ อุทัยที่เมื่อครู่ไม่ทันระวังเงาดำที่วิ่งเข้าใส่ตั้งแต่ประตู ยังดีที่ลูกชายกู้ชิงเฉิงตอบสนองได้เร็ว ดึงตัวของเธอไว้ได้ทัน เธอจึงไม่ถูกชน พอเพ่งมองจึงเห็นเจียงจือหยวนน้องสาวคนรองยืนหน้าบูดอยู่ ส่วนเจียงชิงอวี่น้องสาวคนที่สามยืนตัวลีบอยู่ข้างหลัง

“ทำไมถึงรับแม่ออกจากโรงพยาบาลกลับบ้าน ถ้าอยู่โรงพยาบาล แม่ต้องรอดแน่ แม่ถูกพี่ฆ่าตายชัด ๆ” เจียงจือหยวนพูดรัวเหมือนปืนกล

หลายวันติดที่ทำงานต่อเนื่องทำให้เจียงหรูหน่วนหมดทั้งเรี่ยวแรงและใจ หัวอื้อไปชั่วขณะ คิดตามไม่ทัน เห็นเธอไม่ตอบ เจียงจือหยวนเหมือนจับได้ไพ่ตาย จึงพูดเสียงแข็งว่า “พี่สาว พี่ยังแค้นที่แม่ยกบ้านให้น้องสาวคนเล็กอยู่ใช่ไหม แต่แม่มาอยู่บ้านพี่ตั้งหลายปี บำนาญแม่ก็ให้พี่ตลอด พี่ทำกับแม่แบบนี้ได้ยังไง พี่ไม่ละอายใจบ้างหรือไง คนที่เรียนน้อยก็มีความคิดแบบชาวบ้านกระจอก ๆ”