เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กระแสแสงต้นกำเนิดอันบริสุทธิ์ที่ฉู่เจี้ยนหนานแปรเปลี่ยนไปเป็น ราวกับนกเหนื่อยล้าที่หวนคืนรัง อีกทั้งยังคล้ายดาวตกที่มุ่งสู่ความตาย พุ่งตรงเข้าไปยังส่วนลึกของเขตต้องห้ามไท่ฉูอย่างไม่ลังเล ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับแกนมหามรรคแห่ง ‘จิตวิญญาณ’ ที่สงบนิ่งและถูกความเจ็บป่วยกัดกร่อนอยู่แห่งนั้น
ไม่มีการปะทะรุนแรงอย่างที่คาดคิด ไม่มีการกระแทกกันอย่างบ้าคลั่งของกฎเกณฑ์
มีเพียงการหลอมรวมที่อ่อนโยนอย่างยิ่ง... เท่านั้น
แกนมหามรรคที่เป็นตัวแทนของ ‘ความคิดสามัญ’ และสถานะ ‘ผู้สังเกตการณ์’ แห่งจักรวาลหมื่นสวรรค์ ซึ่งสงบนิ่งมาไม่รู้กี่มหายุค เมื่อสัมผัสกับดวงจิตอริยะและรากฐานพลังชีวิตของฉู่เจี้ยนหนานที่เผาผลาญจนหมดสิ้น มันก็สั่นสะเทือนเบา ๆ เป็นอย่างแรก ราวกับถูกเสียงสำเนียงบ้านเกิดที่คุ้นเคยปลุกให้ตื่นจากห้วงฝันอันลึกล้ำที่สุด
จากนั้น แสงสีทองอันอบอุ่นก็ส่องทะลุออกมาจากภายในแกนกลาง สว่างไสวขึ้นเรื่อย ๆ และเจิดจ้าขึ้นทุกขณะ
ทุกแห่งหนที่แสงส่องไปถึง ลายต่างถิ่นของจักรวาลต่างถิ่นซึ่งเกาะกินและคืบคลานกัดกร่อนราวกับปรสิตที่ฝังลึกในกระดูก ต่างส่งเสียงกรีดร้องไร้สุ้มเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่ยินยอม ก่อนจะเลือนหาย สลายตัว และระเหยไปอย่างรวดเร็วราวกับเงามืดที่ถูกเปิดโปงกลางแสงตะวัน สุดท้ายก็สูญสลายไปจนหมดสิ้นโดยไม่เหลือร่องรอยแม้แต่น้อย
แกนกลางที่เคยสงบนิ่งเริ่มเต้นขึ้นแล้ว