เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่วนลึกของตำหนักเฉินเฉียน บารมีจักรพรรดิยังคงไม่จางหาย
อิ๋งโยวยืนอยู่บนแท่นหยกลี้ลับ ผลมรรคไท่อี่ลอยขึ้นลงอย่างช้า ๆ ภายในจักรวาลตันเถียน ทุกครั้งที่มันเต้นเป็นจังหวะ ล้วนชักนำให้เกิดการสั่นพ้องกับจังหวะของข่ายวิญญาณเก้ามณฑล
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า เมื่อเขาทะลวงเข้าสู่ระดับไท่อี่เสวียนเซียน พันธนาการบางอย่างที่มองไม่เห็นภายในร่างของยอดบุคคลแห่งหัวเซี่ย ซึ่งเชื่อมโยงชะตากรรมกับเขามานานแล้ว กำลังแตกสลายลงทีละนิ้ว
เขตต้องห้ามไท่ฉู ชายขอบฟ้าบุพกาล
พ่อนี่สวมชุดคลุมสีเขียวลากพื้น เดินอยู่ท่ามกลางรอยย่นกาลอวกาศที่แตกสลาย ร่องรอยมหามรรคในสถานที่แห่งนี้เก่าแก่และกระจัดกระจาย ราวกับเศษกฎเกณฑ์ที่ยังไม่ได้รับการจัดระเบียบตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งการสร้างฟ้าดิน
ทันใดนั้น ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงักเล็กน้อย
ภายในร่างพลันมีเสียงแตกร้าวละเอียดดังขึ้น—ทว่าไม่ใช่เสียงที่มาจากกายเนื้อ หากแต่เป็นข้อจำกัดบางอย่างที่ฝังรากลึกอยู่ในส่วนลึกของจิตแท้ นั่นคือ ‘พันธนาการ’ ที่มีอยู่ตั้งแต่เขามาถึงโลกแห่งนี้ บัดนี้กำลังละลายลงราวกับแม่น้ำที่กลายเป็นน้ำแข็งในฤดูหนาว
กลิ่นอายแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่แผ่กระจายออกมาจากรูขุมขนทั่วร่าง บริเวณที่มันเคลื่อนผ่าน แม้แต่ปราณฟ้าบุพกาลก็ยังแหวกออกไปเองเป็นระยะสามฉื่อ ก่อเกิดเป็นพื้นที่ว่างอันสงบและบริสุทธิ์
หากมีใครอยู่ที่นี่ ย่อมมองออกได้ว่านี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์ที่ผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่สมควรมี