เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่ออสนีภัยสายแรกฟาดลงมา ทั่วทั้งเมืองหยางเฉิงพลันสั่นสะเทือน
นั่นมิใช่สายฟ้าฟาดธรรมดา หากแต่เป็นลำแสงสามสีม่วง ทองและดำ มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงสามสิบจั้ง พุ่งตรงลงมาจากใจกลางวังวนเหนือเก้าชั้นฟ้า! ทุกแห่งที่ลำแสงพาดผ่าน ความว่างเปล่าล้วนแตกสลายเป็นชั้น ๆ เผยให้เห็นภาพฟ้าบุพกาลที่ปั่นป่วนอยู่เบื้องหลัง หากเซียนสวรรค์ทั่วไปถูกอสนีสายนี้โจมตีเข้าเต็ม ๆ เกรงว่าคงกลายเป็นเถ้าธุลีในชั่วพริบตา
ห้องลับของตำหนักเฉินเฉียนไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไป
ก่อนอสนีภัยจะฟาดลงมาเพียงชั่วขณะ ตำหนักทั้งหลังพร้อมฐานรากถูกอิ๋งโยวใช้พลังอันยิ่งใหญ่ถอนขึ้นจากพื้นดินทั้งหลัง แล้วประคองลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงพันจั้ง บัดนี้เขากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนซากปรักหักพังของตำหนัก เบื้องล่างเป็นกระเบื้องเคลือบหลิวหลีที่หลอมละลายและเสาทองสัมฤทธิ์ที่บิดเบี้ยว ส่วนเหนือศีรษะคืออสนีภัยสามสี
เขาไม่หลบ
แม้แต่การป้องกันก็ไม่มี
เพียงเงยหน้าขึ้นช้า ๆ จับจ้องลำแสงที่มีอานุภาพทำลายล้างฟ้าดิน ดวงตาสะท้อนประกายประหลาดของแสงสามสีม่วง ทองและดำที่พันเกี่ยวกัน
จากนั้น—
เขากางแขนทั้งสองออก
“มา”