เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามซวีสามเค่อ ตำหนักไท่เหอแห่งเมืองหยางเฉิงสว่างไสวด้วยแสงประทีป
โคมวังเก้าชั้นแขวนอยู่บนเพดานโค้ง แต่ละชั้นเสริมพลังด้วยค่ายกล แสงหลากสีไหลพร่างพรายประหนึ่งธารดาราทอดตัวลงมา ภายในโถงปูพรมลายเมฆเพลิงชาด โต๊ะหยกทั้งสองฝั่งจัดวางอย่างเป็นระเบียบ สุราเซียนและผลไม้วิญญาณละลานตา เสียงเครื่องสายและขลุ่ยลอยแผ่ว นางรำในอาภรณ์สายรุ้งร่ายรำกลางโถงดุจผีเสื้อโบยบิน
นี่คืองานเลี้ยงฉลองที่ต้าซย่าจัดขึ้นเพื่อปูนบำเหน็จแก่ผู้เข้าแข่งขันทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์
เบื้องหน้าแขกและเจ้าภาพต่างสำราญพร้อมหน้า
เซียนหญิงเทียนเสวียนแห่งราชสำนักเซียนหลิวกวงนั่งอยู่หัวแถวฝั่งซ้าย จิบสุราใสเล็กน้อยด้วยสีหน้าเรียบเฉย ส่วนชื่อหลิงแห่งราชวงศ์เซียนฮ่าวเหยียนแม้พ่ายแพ้ต่อเนี่ยเจิ้ง แต่ก็ยังติดสิบอันดับแรก เวลานี้กำลังสนทนาเสียงเบากับคนร่วมสำนัก สายตาเหลือบมองบัลลังก์จักรพรรดิบนแท่นสูงเป็นครั้งคราว ตัวแทนจากนิกายกระบี่จี๋กวง นิกายเทียนจี และสำนักหลิวหลี ตลอดจนนิกายเซียนทั้งสามสิบหกแห่งนั่งแยกกันอยู่สองฟาก ระหว่างชนจอกแลกสุรา วาจาล้วนสุภาพแต่ห่างเหิน
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ของต้าซย่าแยกแถวนั่งอยู่เบื้องล่างบัลลังก์จักรพรรดิ ขุนนางสำคัญอย่างก่วนจ้ง หลี่จิ้ง จางซานเฟิง และฉู่เจี้ยนหนานล้วนอยู่ในงาน สนทนาหัวเราะอย่างสุขุมเป็นธรรมชาติ
ทุกสิ่งดูปรองดองกลมเกลียว
ทว่าลับหลังนั้น ทุกอณูพื้นที่ในตำหนักไท่เหอล้วนถูกตาข่ายใหญ่ไร้รูปครอบคลุม