กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ จุดสูงสุดแห่งนภา
อสนีภัยดับสูญสีขาวดำที่สอดประสานกันควบแน่นเป็นรูปร่าง ท่ามกลางประกายอสนีที่พลิกม้วน มันแผ่กลิ่นอายดับสูญอันเย็นเยียบจากก่อนฟ้าบุพกาลจะถือกำเนิด ราวกับหมายลบล้างสรรพสิ่งในโลกหล้า
“มาแล้ว...”
เหนือโถงเฉียนหยวน อิ๋งโยวพลันลืมตาทั้งสอง ดวงเนตรดุจสายฟ้า คมกริบจนน่าหวาดหวั่น
เขาก้าวพ้นประตูโถงในก้าวเดียว ชายฉลองพระองค์สะบัดดังพึ่บพั่บตามแรงลม กระบี่เสวียนหยวนในฝ่ามือส่งเสียงครางแผ่วและสั่นระริก คมกระบี่เทพชี้ตรงสู่นภา
“ไป!”
สิ้นเสียงตวาดเย็นชา กระบี่เสวียนหยวนในมือพลันฟาดลง ความว่างเปล่าแตกสลาย คมกระบี่เบ่งบานรัศมีจักรพรรดิไร้สิ้นสุด เจิดจ้าดุจดวงตะวัน ควบรวมกระแสปราณแห่งวิถีมนุษย์ หลอมผสานศรัทธาของปวงประชานับร้อยล้าน ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่เมฆเคราะห์!