เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในมหาโถงเฉียนหยวน บรรยากาศหนักอึ้งราวกับแม้แต่กาลเวลาก็หยุดนิ่ง
บนบัลลังก์จักรพรรดิ อิ๋งโยวยืนเอามือไพล่หลัง สีหน้าสงบนิ่งดังเช่นปกติ ดวงตาทั้งสองลึกล้ำดุจทะเลดวงดาว กำลังทอดมองเหล่าขุนนางภายในท้องพระโรงอย่างเงียบงัน
คำถามเพียงประโยคเดียวว่า ‘มีแผนการอันดีหรือไม่’ ราวกับค้อนหนักทุบลงกลางพื้น ทว่ากลับไม่มีผู้ใดตอบได้
เหล่าขุนนางต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่า หากทั้งโลกทะยานสู่โลกเซียน ภัยเซียนย่อมต้องมาเยือนอย่างแน่นอน และสิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญก็ไม่ใช่เพียงอสนี เปลวเพลิง วายุ และน้ำค้างแข็งอีกต่อไป หากแต่เป็นแรงกดดันทำลายล้างที่มีต้นกำเนิดจากกฎเกณฑ์ของโลกเซียนโดยตรง
สรรพชีวิตนับร้อยล้านล้านคน เพียงก้าวพลาดแม้เพียงครั้งเดียว ก็อาจทำให้ทั่วหล้าพังพินาศ
ในเวลานี้เอง เสียงหนึ่งที่หนักแน่นแต่แฝงความยากลำบากอยู่หลายส่วน ในที่สุดก็ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน
“ฝ่าบาท...”
ฉู่เจี้ยนหนานค่อย ๆ ก้าวออกมาจากแถว ใบหน้าเคร่งขรึม ทว่าสีหน้ากลับแฝงความลังเลและความเด็ดเดี่ยวเอาไว้