เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กาลเวลาล่วงผ่านไปสามพันสองร้อยปี ราชสำนักเทพต้าซย่ารวมโลกมนุษย์เป็นหนึ่งเดียวมาแล้วครบหนึ่งพันปี
ตลอดหนึ่งพันปีที่ผ่านมา ดวงตะวันเฉียนหยางยังคงแขวนสูงอยู่บนฟากฟ้า นครหลวงหยางเฉิงมีปราณม่วงมาจากบูรพา แสงอรุณเจิดจ้าดุจสายรุ้ง รัศมีส่องสว่างทั่วเก้าโจว ประหนึ่งเทพมงคลสถิตอยู่มิรู้เสื่อมคลาย ลางมงคลปรากฏไม่ขาดสาย
ทั่วเก้าโจวและหมื่นดินแดน สายสืบทอดแห่งมรรคาเจริญรุ่งเรือง ระเบียบพิธีการเป็นไปอย่างมีแบบแผน การปกครองด้วยบุ๋นยิ่งทวีความรุ่งเรือง
ประชาชนทั่วหล้าต่างประกอบอาชีพอย่างสงบสุข มรรคาบู๊แผ่ขยายดุจประกายไฟลามทุ่ง ผู้บำเพ็ญมีอยู่ดาษดื่น วิชามรรคาและพลังอิทธิฤทธิ์ส่องประกายไปทั่วขุนเขาลำน้ำ หาได้เป็นภาพความขัดแย้งแบ่งแยกดินแดนสามพันโลกเช่นในอดีตอีกต่อไป
ทุกสิ่งเหล่านี้ล้วนเริ่มต้นขึ้นหลังจากอิ๋งโยวบรรลุธรรม