เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโถงเทศนาธรรมของวัดปัญญายังคงเงียบสงบราวผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น
บัวทองลอยอยู่กลางอากาศ แสงพุทธะอ่อนโยนดุจกระแสน้ำ แต่กลับหนักอึ้งกดทับจิตใจประหนึ่งขุนเขา
เบื้องล่าง องค์พุทธะอู๋เต๋อคุกเข่าหมอบกราบ ตั้งใจฟังอย่างสงบนิ่ง เหงื่อเย็นบนหน้าผากไหลราวกับสายฝน
เขาบวชมาแล้วสามพันปี ขนานนามตนเองว่าองค์พุทธะ บำเพ็ญธรรมและเผยแผ่คำสอนอย่างยากลำบาก ถ่ายทอดวิชาแก่ศิษย์และช่วยเหลือผู้คน เขาเชื่อมั่นว่าตนเข้าใจหลักธรรมแห่งพุทธะอย่างถ่องแท้และบรรลุผลแห่งมรรคแล้ว
ทว่าคำถามในวันนี้กลับประหนึ่งไม้พลองที่ฟาดลงกลางศีรษะ ปลุกให้ตื่นจากความหลงผิด
เขา...ไม่เคยแม้แต่จะขบคิดถึงคำถามนี้มาก่อน
นับตั้งแต่เริ่มศึกษาพุทธธรรม เขาก็ยึดถือจารีตโบราณวัดปัญญา ปฏิบัติตามแนวทางแห่งอริยสัจสี่และปฏิจจสมุปบาท มุ่งบรรลุธรรม เทศนาพระสูตร และสั่งสอนศิษย์ ทุกวิถีธรรมล้วนมีเป้าหมายอยู่ที่ ‘ละอัตตา แสวงนิพพาน’