เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกมหาพันหานเวย ชายขอบรกร้างแห่งดินแดนสวรรค์ สำนักใจพิสุทธิ์
สายลมวิญญาณคมกริบราวกับใบมีด ฉีกกระชากม่านฟ้า ขณะพัดผ่านก็หอบเอาแสงอรุณสีแดงฉานม้วนตลบขึ้นมา ย้อมท้องฟ้าเหนือสำนักใจพิสุทธิ์ให้ดูราวกับมีเทพเจ้าลืมตาตื่น
ด้านหลังโถงประชุมสำนักใจผ่องแผ้ว บนลานกว้างของศิษย์สายใน พลันปรากฏลำแสงวิญญาณวูบวาบ จนฟ้าดินสั่นสะเทือน!
เงาร่างสองสายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดกลางอากาศ
คนหนึ่งสวมอาภรณ์นักพรตพลิ้วสะบัด ใบหน้าเย็นชา รอบกายมีเปลวเพลิงลุกโชนรวมตัวกันเป็นมังกร คำรามก้องเหนือท้องนภา
ส่วนอีกคนสวมชุดสีเขียวเข้มราวกับหมึก ตรงปลายแขนเสื้อมีลวดลายห้อยระย้า ปลายนิ้วประสานยันต์ค่ายกลเข้าด้วยกัน ก่อนควบแน่นเป็นแสงสีเขียวอมฟ้าปิดผนึกความว่างเปล่า
ผู้อาวุโสเสวียนอู๋ยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง สีหน้าเย็นเยียบ เขาแค่นเสียงเย็นชาราวกับเหล็กเย็นกระทบระฆัง “ถันหลง แกกล้าดียังไงถึงบังอาจแตะต้องน้ำพุวิญญาณของศาลาโอสถตามอำเภอใจ แกเบื่อชีวิตแล้วหรือ?”