กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนือทะเลฟ้าบุพกาล สายลมหวีดหวิวประหนึ่งมังกรพิโรธ คลื่นสมุทรซัดสาดดั่งขุนเขาพังทลาย กฎมรรคพลุ่งพล่าน เจตจำนงสังหารแผ่ซ่านทั่วแผ่นฟ้า
รัศมีเทพนับร้อยล้านสายถักทอประหนึ่งเพลิงโทสะแห่งสวรรค์หมื่นโลกเทกระหน่ำ กวนฟ้าดินให้จมดิ่งลอยล่อง!
วงล้อหยกเหวสวรรค์ลอยเด่นกลางเก้าชั้นฟ้า แสงเทวะดุจน้ำตก ทุกครั้งที่หมุนวน ห้วงอวกาศพลันแตกร้าวทีละคืบ
จิ่นซีผมสีเงินสะบัดพลิ้ว ดวงตาสีเงินเย็นเยียบดั่งเกล็ดน้ำค้างแข็ง ลายมรรคทั่วร่างส่องประกาย รัศมีเทพหลอมรวม วิชาอาคมคำรามกึกก้อง ผสานเข้ากับอาวุธเทพจอมสรรพสิ่ง ไอสังหารพลันพุ่งทะยาน กลิ่นอายดั่งดาวตกในเหมันต์
“หลี่ไป๋ ไปตายซะ!”