เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางความว่างเปล่าแห่งฟ้าบุพกาล เจตจำนงต่อสู้ท่วมท้น แสงแห่งมรรคพาดผ่านสรรพสิ่งพังทลาย
ดวงดาราและเปลวเพลิงโลหิตสอดประสาน อสนีคำรามผสานปราณกระบี่โผบิน กฎเกณฑ์ฟ้าดินมิอาจคงรูป ประหนึ่งแดนลี้ลับทั้งมวลร่ำไห้ให้กับการรบชี้ชะตานี้
ณ มุมหนึ่งของสมรภูมิ เสวี่ยหมิงและเย่หานซิงประมือกันไปแล้วหลายร้อยกระบวนท่า
ฝ่ายหนึ่งกายภาพหานซิงกลืนภพ ประกายเย็นเยือกสะกดวิญญาณ ความหนาวเหน็บเสียดแทง ฝ่ายหนึ่งกายภาพโลหิตวิญญาณแปร เปลวเพลิงโลหิตเผาสวรรค์ ดับสูญแล้วคืนชีพ!
เขตแดนรอบกายของทั้งคู่หลอมรวมจนไม่อาจแยกออก ประกายดาวและสมุทรโลหิตผสาน ประดุจคลื่นสมุทรพิโรธซัดสาดไปแปดทิศ
“ตูม!”
การปะทะสั่นสะเทือนฟ้าดินเกิดขึ้นอีกครา
เสวี่ยหมิงถอยร่นไปร้อยจั้ง เกราะโลหิตทั่วร่างแหลกสลาย กระอักโลหิตสด ๆ ออกมา นัยน์ตาสีแดงก่ำดั่งเปลวไฟ!