เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ โถงเทพเชียนหยาง เสียงกังวานของระฆังทองยังไม่ทันจางหาย ท่วงทำนองแห่งแรงสั่นสะเทือนยังคงหลงเหลืออยู่กลางอากาศ
บนบัลลังก์จักรพรรดิ อิ๋งโยวยกมือขึ้นกดลงเบา ๆ กลางอากาศ
เสียงถวายบังคมของเหล่าขุนนางหยุดลงกะทันหัน ประหนึ่งคลื่นน้ำที่ถอยกลับอย่างฉับพลัน ภายในโถงเงียบสงัดชั่วขณะราวกับสระน้ำลึกอันเย็นเยียบ
อิ๋งโยวหรี่เปลือกตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงเรียบเฉยแฝงไว้ด้วยแรงกดดันแห่งชะตาฟ้า
“เรื่องรับพระสนม เรา...ยังต้องไตร่ตรองอีกสักหน่อย”
เขามิได้ให้คำตอบต่อข้อเสนอเรื่องรับพระสนม พระเนตรจักรพรรดิกวาดมองเหล่าขุนนาง แววตาลึกล้ำดุจห้วงเหว ไม่เผยอารมณ์ใด ๆ มีเพียงบารมีแห่งสวรรค์สายหนึ่งปกคลุมอยู่
“เลิกประชุมราชสำนัก”
สองคำเอื้อนเอ่ยออกมา ประหนึ่งฟ้าดินเปิดและปิดลง แสงเทวะภายในท้องพระโรงพลันหรี่จางลงในทันที
สุรเสียงจักรพรรดิดังกังวานดุจจังหวะบัญญัติ เหล่าขุนนางได้ยินพระบัญชาก็ลุกขึ้นพร้อมกัน ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงพูดคุยเบา ๆ มีเพียงบรรยากาศแห่งราชสำนักอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ปกคลุมทั่วท้องพระโรงยังคงหลงเหลืออยู่เนิ่นนาน ประหนึ่งคลื่นยักษ์ซัดโถม ประหนึ่งเสียงคำรามของมังกรที่ยังไม่หยุดลง
กระทั่งเงาจักรพรรดิลุกจากที่ประทับ บัลลังก์ว่างเปล่า เหล่าขุนนางจึงทยอยถอยออกไปตามลำดับ ในที่สุดคลื่นลมแห่งราชสำนักครานี้ก็สงบลง