เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใต้พื้นพิภพของสวีโจว ดินแดนเทพเฟิ่งอวี่
สายแร่ปราณวิญญาณเพลิงร้อนระอุไหลผ่านส่วนลึกของภูเขา น้ำพุวิญญาณเอ่อล้น แสงเมฆาห้าสีพลิ้วไหวดุจคลื่น ค่อย ๆ ไหลผ่านผนังหิน ราวกับลำแสงวิญญาณสายแรกในห้วงเวลาที่ฟ้าดินเพิ่งถือกำเนิด
โถงขนหงส์ตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้
นี่คือพระราชวังโบราณที่หลอมรวมเข้ากับค่ายกลเทพแห่งฟ้าดินอย่างสมบูรณ์ บนกำแพงวังสลักอักขระเทพขนหงส์นับหมื่นพัน ลำแสงหลากสีส่องประกายระยิบระยับ ราวกับพร้อมแปรเปลี่ยนเป็นหงส์เพลิงแท้จริงและสยายปีกทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ทุกเมื่อ ประตูโถงปิดสนิท บนนั้นฝังเนตรหงส์หยกโลหิตเม็ดหนึ่ง ซึ่งดูราวกับสามารถหยั่งรู้ความคิดอันหลอกลวงทั้งปวงได้
หลี่จิ้งสวมเกราะดำเหินเวหามาถึง เส้นผมยาวรวบไว้ด้านหลังมงกุฎ สีหน้าเคร่งขรึมสงบนิ่ง
เมื่อหลี่จิ้งมาถึง ภายในโถงก็ปรากฏร่างงามร่างหนึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่บนแท่นหยกโลหิต
อวี่หลีสวมอาภรณ์สีขาวดุจหิมะ มวยผมดำงามเกล้าสูง ดวงตาหงส์ยกขึ้นเล็กน้อย รูปโฉมงดงามไร้เทียมทาน
นางมีบุคลิกเย็นชาแฝงความเกียจคร้านอยู่หลายส่วน ประหนึ่งเทพนารีผู้หนึ่งกำลังเอนกายนอนพัก แม้ไม่แสดงท่าทีใด ๆ แต่ราศีอันสูงส่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิดก็ยากจะปกปิด
นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น น้ำเสียงอ่อนโยนดุจสายน้ำที่ไหลผ่านสายพิณ แฝงความหยอกเย้าแผ่วเบา
“แม่ทัพหลี่มาเยือนด้วยตนเอง นับว่าเป็นแขกหายากจริง ๆ อวี่หลีไม่ได้ออกมาต้อนรับ”