เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โถงเฉียนหยาง
บารมีจักรพรรดิแผ่กว้างไพศาล เสียงระฆังดังก้องกังวานต่อเนื่อง
มังกรทองวนเวียนเก้าชั้นอยู่นอกโถง ประกายเกล็ดส่องสว่างเหนือขั้นบันไดนับหมื่น ลิขิตฟ้าแห่งต้าซย่าคล้ายจะสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ภายในโถงเฉียนหยาง สิ้นรับสั่งของอิ๋งโยว ขุนนางร้อยตำแหน่งล้วนสำรวมระวัง
เขาโบกแขนเสื้อจักรพรรดิเบา ๆ ความว่างเปล่าพลันสงบนิ่งดุจผิวน้ำ สุรเสียงจักรพรรดิดั่งสายลม พัดผ่านทิวเขาสายน้ำ
ก่วนจ้งก้าวไปข้างหน้า อาภรณ์ดำรัดสายคาดเอวหยก ประสานมือเอ่ยเสียงทุ้มก้อง กังวานไปทั่วท้องพระโรง
“ตี้จวินทรงพระปรีชาญาณ!”
“แผนนโยบายของชาตินี้ออกมา ไม่เกินสามสิบปี ปราณอักษรแห่งราชสำนักเราจักต้องรุ่งเรืองดั่งคลื่นทะเลซัดสาด ต่อเนื่องไม่ขาดสาย!”
“ร้อยปีให้หลัง ผู้มีความสามารถทั่วใต้หล้าล้วนกำเนิดจากต้าซย่า นอกแผ่นดินเสินโจว จะต้องมีแว่นแคว้นที่เลื่อมใสระเบียบอักษรศาสตร์ของเรา ท่องขานสุรเสียงแห่งมรรคกฎหมายของเราเป็นแน่!”