เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นครหลวงจักรวรรดิ เมืองหยางเฉิง โถงเฉียนหยาง
รัศมีสีทองหมื่นจั้งสาดส่องทาบทาท้องนภากาศ ภายในโถงเฉียนหยางรัศมีเทพม้วนตลบ ตะวันรุ่งอรุณดุจเตาหลอม ขุนนางร้อยตำแหน่งยืนสงบนิ่ง ชายอาภรณ์สะบัดพัดพลิ้ว
ตี้จวินอิ๋งโยวประทับนิ่งบนบัลลังก์จักรพรรดิ ชุดจักรพรรดิทองคำดำแผ่คลุมพื้นดุจเกลียวคลื่น สิบสองสายลูกปัดมงกุฎทอดประกายรัศมีเทพ ราวกับร่างธรรมแห่งฟ้าดินเสด็จลงสู่โลก เจตจำนงเทพไร้รูปสะเทือนเลื่อนลั่นไปถึงเก้าชั้นฟ้า!
บัดนี้ เจตจำนงจักรพรรดิไหววูบ
เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ชายอาภรณ์สะบัดเบา ๆ สายตาประดุจวงล้อสุริยันในห้วงเหวลึกอันเงียบงัน กวาดมองขุนนางบุ๋นบู๊ทั่วทั้งท้องพระโรง
“นับแต่อาณาจักรต้าเซี่ยของเราสถาปนาราชวงศ์ขึ้นมา กองทัพจัดระเบียบพร้อมสรรพ กฎหมายตราขึ้นเรียบร้อย การปกครองเข้มงวด ดินแดนรวมเป็นหนึ่ง”
“ทว่ากิจการทั้งปวงเปิดกว้างแล้ว หมื่นเผ่าพันธุ์ปกครองร่วมกัน ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันใคร่ครวญซ้ำแล้วซ้ำเล่า แท้จริงแล้วนี่คือรากฐานของชาติบ้านเมือง”
สุรเสียงไม่ดังนัก ทว่าราวกับระฆังเทพก้องกังวานลั่นเก้าชั้นฟ้า ทุกตัวอักษรดุจกระแสน้ำเชี่ยวกราก ทุกประโยคดุจคมกระบี่ สั่นสะเทือนจนปราณเมฆาในท้องพระโรงเงียบสงัดลง!