เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพิ่งเข้าสู่ถ้ำสัตว์วิญญาณได้ไม่ถึงครึ่งเค่อ ทั้งสามคนก็แยกย้ายกันไปตามทางของตน
สิ่งที่ซูหานหรูพูดมิใช่เรื่องเท็จ ณ ที่แห่งนี้กฎเกณฑ์โกลาหล กระแสปราณผกผัน แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพสวรรค์ก็ไม่สามารถคงสภาวะการรับรู้โดยรวมเอาไว้ได้
“ในนี้มีกลิ่นอายต้นกำเนิดดาวนักษัตรอยู่จริงด้วย”
จางซานเฟิงหยุดยืนอยู่ครู่หนึ่ง รวบรวมสมาธิมองภายใน ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังดาวนักษัตรที่คุ้นเคยและเร้นลับกำลังไหลเวียนอยู่ลึกเข้าไปในความว่างเปล่า เขาตวัดชายแขนเสื้อแล้วทะยานกายออกไป ราวกับเมฆที่ลอยละล่อง ข้ามผ่านเข้าไปในหุบเขาที่ก่อตัวขึ้นจากซากกระดูกสัตว์นับหมื่นในระยะไกลเพียงลำพัง
ในเวลาเดียวกัน พระอาจารย์เจินจ้างปรากฏรัศมีสีทองจาง ๆ เดินอย่างเชื่องช้าไปยังที่สูงทางทิศตะวันออก เสียงสวดมนต์พุทธะลอยล่อง ราวกับพระพุทธเจ้าบรรพกาลที่กำลังท่องเที่ยวอยู่ในภาวะดับสูญ
ส่วนเจ้าถ้ำหยั่งดวงดาวแค่นเสียงเย็นชา แววตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง ร่างกายเปลี่ยนเป็นลำแสงดวงดาวอันหนาวเหน็บ ฉีกกระชากความว่างเปล่าแล้วพุ่งตรงเข้าสู่ดินแดนแห่งรัตติกาลที่มืดมิดและลึกลับที่สุด
……
ภายในถ้ำสัตว์วิญญาณ เต็มไปด้วยความมืดสลัวและกดดัน