เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ณ ส่วนลึกของกลุ่มโถงพระราชวังแห่งราชสำนักเทพจันทราเสี้ยว เห็นได้เพียงทะเลเมฆที่ลอยล่องและแสงอาทิตย์ที่อบอวล หอคอยสูงที่ส่องประกายด้วยรัศมีสีเงินตั้งตระหง่านอยู่ ณ ที่นั้น ราวกับสะพานเชื่อมโลกที่ตั้งอยู่เหนือเก้าชั้นฟ้า มุ่งตรงสู่ห้วงลึกที่ไม่รู้จัก
บนยอดหอคอย ซูหานหรูสวมชุดคลุมสีเงินยืนเอาหลังมือไว้ข้างหลัง เส้นผมยาวพริ้วไหวเบาๆ รัศมีสีเงินอบอวลรอบกาย วงจันทร์ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง สะท้อนให้นางราวกับเทพนารีลงมาสู่โลก สง่างาม เย็นชา บารมีเกิดขึ้นโดยธรรมชาติและองอาจในตัว
นางจ้องมองไปยังดินแดนสวรรค์เบื้องล่าง คิ้วและดวงตาไม่ขยับ ราวกับกำลังรอคอยสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ไม่ไกลนัก ชุดคลุมสีเรียบพริ้วไหวไปตามสายลม จางซานเฟิงยืนอยู่เบื้องหลัง ผมขาวดั่งหิมะ คิ้วและเคราเงียบสงบ แววตาใสกระจ่างดั่งกระจก แม้ที่นี่ปราณเซียนจะไหลทะลัก กฎเกณฑ์มากมาย แต่เขากลับดั่งต้นสนแก่ในหุบเขา มีกระดูกมรรคาสง่าสงามแบบเซียน ไม่แปดเปื้อนความวุ่นวายของโลกีย์แม้แต่น้อย
ซูหานหรูเอียงหน้าเล็กน้อย แววตาดั่งหิมะโปรยเบาๆ แล้วกล่าวว่า: