กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อิ๋งโยวออกจากท้องพระโรงประชุมราชกิจแล้วก็ยังไม่รีบจากไป
เขาแม้ไม่เคยใช้ชีวิตอยู่ในวังนี้จริง ๆ แต่ก็มีสายเลือดเชื่อมโยงกันมา จากไปหกปี มารยาทก็ยังต้องทำให้ครบ เขารู้ว่า บางคนไม่จำเป็นต้องใส่ใจ แต่บางเรื่องหากทำเกินเลยเกินไป กลับจะกลายเป็นข้อติเตียน
คนที่ควรพบ สุดท้ายเขาก็ต้องพบสักหน่อย
เดินอยู่บนทางหลวงในวัง สองข้างทางคือกำแพงแดงและกระเบื้องเขียว เงาเมฆลอยไหว บรรยากาศที่คุ้นเคยและแปลกตาก็ค่อย ๆ โอบล้อมเข้ามา
อิ๋งโยวไม่เคยย่างเท้าเข้าที่แห่งนี้แม้แต่ก้าวเดียว แต่ในสมองกลับจดจำทุกมุมทุกซอกได้อย่างชัดเจน นั่นมิใช่ความทรงจำ หากเป็นตราประทับที่ซ่อนอยู่ในสายเลือดและกระดูก
“คุณชายสี่”
องครักษ์กองทัพหลวงตามรายทางเห็นเขาเดินมา ต่างก็คำนับอย่างเคารพ