เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มณฑลอวิ๋นหยาง
ด่านอวิ๋นสุ่ย
อวี้ฉือกงยืนอยู่บนด่าน มือไพล่หลัง สายตาทะลุผ่านลมทราย จ้องมองค่ายใหญ่ของรัฐชิ่งที่อยู่ห้าลีออกไป หว่างคิ้วขมวดเป็นปม
กองทัพใหญ่ของรัฐชิ่งมาถึงหน้าด่าน ทั้งไม่ตีเมือง ทั้งไม่ท้าทายออกรบ เพียงตั้งค่ายนอกด่านแล้วก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีก วันนี้ยิ่งทั้งกองลงมือ กำลังเก็บกระโจม เตรียมถอนทัพ
“รัฐชิ่งเล่นอะไรกันแน่?”
อวี้ฉือกงพึมพำกับตนเอง เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ประหลาดนัก ใครที่ไหนพากองทัพหลายแสนนายออกศึก มาถึงที่หมายแล้วไม่ยอมรบ ตั้งค่ายพักอยู่สองสามวันแล้วถอนทัพกลับ คิดว่าเที่ยวพักผ่อนหรือไง
เขาคิดไม่ออกจริง ๆ จึงเลิกครุ่นคิด หันไปบอกสมาชิกกองเงามืดข้างกาย: “รีบไปรายงานนายเหนือหัวและแม่ทัพเฉิน กองทัพชิ่งถอนทัพแล้ว!”
“รับทราบ แม่ทัพ!”
ต่างจากสถานการณ์ประหลาดที่ด่านอวิ๋นสุ่ย
ทางด่านเยียนเสีย เฉินชิ่งจือกลับรบรับส่งกับกองทัพใหญ่ของรัฐคังมาหลายครั้ง