เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อมองข้อมูลบนม่านแสงที่แทบเรียกได้ว่า “ห่วยแตกถึงขีดสุด” อิ๋งโยวก็นิ่งเงียบอยู่นาน
เขาไม่ได้ประหลาดใจมากนัก กลับรู้สึกปล่อยวางอยู่บ้าง
เขารู้สภาพร่างนี้ดียิ่งกว่าใคร
ถูกลอบสังหารกว่าสิบครั้ง มีบาดแผลสะสมมาหลายปี ทั้งตันเถียนยังแตกสลายและเส้นลมปราณปั่นป่วน การมีชีวิตรอดมาจนถึงวันนี้แทบจะอาศัยเพียงความยึดมั่นที่ไม่ยอมแพ้ของเจ้าของร่างเดิมค้ำจุนไว้ หากมิใช่เขาข้ามภพด้วยดวงจิตมา โลกนี้จะยังมีคนที่ชื่อ “อิ๋งโยว” อยู่ได้อย่างไร
เขาเอนพิงพนักเก้าอี้ หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนกล่าวด้วยเสียงแหบต่ำและเยือกเย็น “...ข้อมูลแย่ ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย”
แต่ในวินาทีต่อมา มุมปากของเขากลับยกขึ้น แววตาปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ
“แต่เมื่อมีระบบ ก็ยังมีโอกาสพลิกสถานการณ์”
เขารู้สถานการณ์ของตัวเองดี
ตบะสูญสิ้น ฐานะโดดเดี่ยว ไร้กองทหารและอำนาจ แม้แต่องครักษ์ประจำกายพื้นฐานที่สุดก็ตายไปจนหมดแล้ว
การที่ตอนนี้เขายังนั่งดื่มชาร้อนอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบ มิใช่เพราะชะตาเมตตา แต่เป็นเพียงเพราะเหล่านักฆ่ายังตั้งตัวไม่ทันเท่านั้น