เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ท่านอามู่ ท่านกำลังรอข้าอยู่หรือ?
เรื่องที่กู้หนานเยียนแห่งยอดเขาหลิงเป่าเข้าไปในหอคอยภาพลวงตายังไม่ถึงหนึ่งวัน ก็เพราะบรรลุฉับพลันจนถูกส่งตัวออกมา เรื่องนี้แพร่สะพัดไปทั่วสำนักอย่างรวดเร็ว
ภายในเวลาเพียงหนึ่งปี ยอดเขาหลิงเป่าก็มีศิษย์สืบทอดโดยตรงบรรลุฉับพลันติดต่อกันถึงสองคน ทำให้ทุกคนอดอิจฉาไม่ได้ว่ายอดเขาหลิงเป่าช่างมีโชคดีจริง ๆ
แต่ก็มีคนไม่เห็นด้วย เขาพูดว่า “จะเรียกว่ายอดเขาหลิงเป่าโชคดีได้ยังไง เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นเพราะศิษย์พี่กู้ต่างหากที่นำโชคมาให้ยอดเขา!”
“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?” ทุกคนถามด้วยความสงสัย
คนนั้นอธิบายว่า “พวกเจ้าลองคิดดูสิ หลายปีมานี้ยอดเขาหลิงเป่าเป็นยอดเขาหลักที่เก็บตัวเงียบที่สุดในสำนักเรา พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงยา หลอมอาวุธ วาดยันต์ และค่ายกล แต่กลับไม่เคยได้ยินว่ามีใครฝึกบำเพ็ญเก่งกาจเป็นพิเศษเลยสักคน พอศิษย์พี่กู้ย้ายไปอยู่ที่นั่น ศิษย์พี่ชายหนิงแค่กินอาหารที่นางทำให้มื้อเดียวก็บรรลุฉับพลัน ส่วนนางเองก็เข้าไปในหอคอยภาพลวงตาแค่วันเดียวก็บรรลุอีก! แบบนี้จะไม่ใช่เพราะศิษย์พี่กู้นำโชคมาให้ยอดเขาได้ยังไง?”