เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 คนบางคนในจิงตู ความจำไม่ค่อยดี
รถหงฉี แอลเก้าแล่นอย่างราบเรียบบนทางด่วนชานเมืองด้านเหนือของจิงตู
ทิวทัศน์นอกหน้าต่างถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว แสงสลัวเหลืองจากไฟถนนลอดผ่านกระจกกันกระสุน กระจัดกระจายเป็นหย่อม ๆ บนเบาะหนังแท้ภายในรถ
ในรถเงียบมาก มีเพียงช่องลมแอร์ที่ส่งเสียง “ซู่ ๆ” เบา ๆ
เซียวเฉินพิงเบาะหลัง ในอ้อมแขนยังกอดฉู่เหยาที่หลับสนิทอยู่
เด็กสาวราวกับฝันร้าย คิ้วขมวดเป็นระยะ มือเล็ก ๆ กำสาบเสื้อของเซียวเฉินไว้แน่น ข้อนิ้วซีดขาว
เซียวเฉินไม่ขยับ เพียงใช้มืออีกข้างตบหลังเธอเบา ๆ ราวกับปลอบเด็กทารกที่ตกใจกลัว
“หัวหน้า”
พั่วจวินที่นั่งเบาะหน้าเหลียวกลับมา ลดเสียงลง ทำลายความเงียบในรถ
จอแท็บเล็ตในมือเขายังสว่าง มีโค้ดข้อมูลซับซ้อนชุดหนึ่งกระโดดอยู่บนนั้น นั่นคือเศษซากสุดท้ายที่สกัดออกมาจากสมองอิเล็กทรอนิกส์ที่เสียแล้วของผู้เก็บเกี่ยว