กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 งานศพ? ดูเหมือนฉันกลับมาถูกเวลาพอดี
โลงศพไม้หนานมู่ทองขนาดมหึมา ราวกับภูเขาน้อยสีทองอร่าม ตั้งนิ่งอยู่กลางหลุมใหญ่ในโถงไว้อาลัย
ในวินาทีนั้น
โถงใหญ่ตระกูลเซียวที่เดิมครึกครื้นราวตลาดสด กลับจมลงสู่ความเงียบราวความตายในพริบตา
ท่าทางของทุกคนแข็งค้างไปหมด
บางคนยังถือแก้วสุราอยู่ ไวน์แดงหกเลอะเป้ากางเกงก็ไม่รู้ตัว ส่วนบางคนเพิ่งจะอ้าปากเยาะเย้ย ปากอ้ากว้าง แต่กลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่เสี้ยว
สายตาของทุกคนจ้องเขม็งไปที่โลงศพนั้น
และก็...
ชายที่กำลังเหยียบเศษไม้และฝุ่นควันเกลื่อนพื้น ค่อย ๆ เดินเข้ามา
เขาสวมเสื้อคลุมกันลมสีดำที่ถูกหิมะและลมคุนหลุนกระแทกจนยับบ้างแล้ว ข้างในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปื้อนคราบเลือดแห้งเป็นจุด ๆ