เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 428 ออกจากภูเขา โลกภายนอกราวกับลืมฉันไปแล้ว
ใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธฉีกกระชากอากาศ ส่งเสียงคำรามกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก
ภายในห้องโดยสาร ความกดอากาศค่อนข้างต่ำ
แต่นั่นไม่ใช่เพราะอาการแพ้ที่สูง หากเป็นเพราะชายที่นั่งติดหน้าต่าง มือถือแท็บเล็ต กำลังเลื่อนอ่านข่าวด้วยสีหน้าเฉยเมยคนนั้น
เซียวเฉินอ่านมานานสิบนาทีแล้ว
ตั้งแต่ออกจากเขตปิดกั้นสัญญาณของภูเขาคุนหลุนและเชื่อมต่อเครือข่ายภายนอก เขาก็รักษาท่านี้ไว้ ไม่ขยับเขยื้อนเลย
มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่บางครั้งวาบแสงเย็นเยียบ ยืนยันว่าเขายังมีชีวิตอยู่
“หัวหน้า……พวกสารเลวนี่มันเลวเกินไปแล้ว”
หมาป่าโลภนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กอดทองคำแท่งที่ยังไม่มีโอกาสวางลงไว้แน่น โกรธจนแก้มสั่น:
“ปล่อยข่าวลือว่าท่านตายก็แล้วไป ยังจะจัด ‘การไว้อาลัยทั่วเครือข่าย’ อะไรนั่นอีก?”