กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 สุดยอดวิชายุทธ์ที่ว่า มีแค่นี้เองหรือ?
“ตึก ตึก ตึก”
เซียวเฉินเหยียบอยู่บนขั้นหินที่ทอดขึ้นสู่แท่นสูง
ขั้นหินเหล่านี้ปูด้วยหยกขาว แต่เดิมใช้เป็นสัญลักษณ์ของสถานะอันสูงสุดและมรรคยุทธ์อันบริสุทธิ์
แต่ตอนนี้ ทุกขั้นบันไดเต็มไปด้วยโลหิตสีเขียวที่ชวนคลื่นเหียน และเศษซากจักรกลที่ยังคงพ่นควันดำ
เซียวเฉินเดินช้า ๆ ราวกับไปนัดพบปะสบาย ๆ กับเพื่อนเก่า มิใช่ยืนอยู่ในนรกอสุรา
แต่ทุกก้าวที่เขาเดินขึ้นไป หัวใจของบรรดา “ยอดปรมาจารย์” ที่กลายพันธุ์แล้วบนแท่นสูงก็บีบรัดอย่างรุนแรง
แรงกดดันนั้นมิได้มาจากแรงกดดันภายนอก หากมาจากความสั่นสะท้านที่ผุดขึ้นจากก้นบึ้งของดวงจิตวิญญาณ
ราวกับฝูงแกะที่ห่มหนังหมาป่า ต้องมองดูไทแรนโนซอรัสตัวจริงเดินเข้ามา
“อย่า……อย่ากลัว!”