กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 414 ในเมื่อไม่เสแสร้งอีกแล้ว งั้นก็ลงพร้อมกันเลย
ลมสงบลงแล้ว
แต่กลิ่นคาวเลือดที่ชวนให้คลื่นเหียนและกลิ่นฉุนเปรี้ยวของสารเคมีในอากาศ กลับเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ
ในหลุมใหญ่กลางลานกว้าง ตงไห่ชวนนอนแผ่เหมือนโคลนเน่าอยู่ตรงนั้น มีแต่ลมหายใจออก ไม่มีลมหายใจเข้า
ยอดปรมาจารย์ฝ่ามือแปดทิศที่เคยหยิ่งผยองไม่เกรงใคร บัดนี้ยังไม่เท่าหมาเน่าตัวหนึ่ง
เซียวเฉินถอนเท้าออกจากใบหน้าที่เละไม่เป็นท่าของตงไห่ชวน แล้วถูพื้นรองเท้าที่เปื้อนเลือดสีเขียวกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองแท่นสูง
แววตานั้นเหมือนนายพรานกำลังพินิจเหยื่อในคอก
สงบนิ่ง
แต่กลับแผ่ความเย็นเยียบที่ทำให้ไขกระดูกสะท้าน
“มหาประมุขเฉิน”