เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 378 องค์ชายเก้าพันปี? นับจากวันนี้ แกไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นผายลม
ลมราตรีเย็นสบายพัดพากลิ่นดอกบัวอันเป็นเอกลักษณ์ของเถาฮวาอู้มาด้วย แต่ก็ยังกลบกลิ่นฉี่ที่คลุ้งอยู่ในอากาศจนน่าคลื่นไส้ไม่มิด
เว่ยจิ่วเชียนนอนกองอยู่กับพื้น ราวกับกองเนื้อเน่าที่สูญเสียโครงกระดูกไป
หลังจากโทรศัพท์ที่ต่อสายตรงถึงฟ้านั้นถูกวางลง แก่นแท้ปราณจิตวิญญาณเฮือกสุดท้ายของเขาก็ถูกสูบจนเกลี้ยง
เขาจ้องมองพื้นด้วยดวงตาว่างเปล่า รอคอยเสียงปืนนัดสุดท้าย หรือใบดาบเย็นเฉียบที่เฉือนผ่านลำคอ
ผู้ชนะเป็นราชัน ผู้แพ้เป็นโจร
เขาคลุกคลีอยู่ในยุทธภพมาทั้งชีวิต เตรียมใจไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วว่าวันหนึ่งอาจตายเกลื่อนอยู่ข้างถนน
เพียงแต่เขาไม่คิดว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วขนาดนี้ และมาด้วยวิธีที่อัปยศที่สุดเช่นนี้
ทว่า
ความเจ็บปวดที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น