เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 365 ฟ้าของซูหาง? วันนี้ฉันจะเจาะฟ้านี้ให้ทะลุเป็นรู!
ประตูใหญ่ของหอชุมนุมชนชั้นสูง เมื่อครู่ยังแน่นขนัดจนไร้ช่องไปด้วยขุนนางเศรษฐีและคุณหนูผู้มีชื่อเสียง แต่ตอนนี้พวกเขาวิ่งหนีเร็วยิ่งกว่ากระต่าย เสียงส้นสูงหัก เสียงกรีดร้อง เสียงด่าสาป ปะปนกันเป็นกลุ่มก้อน ไม่ถึงสองนาที โถงทั้งโถงก็ว่างเปล่า เหลือเพียงความเละเทะเต็มพื้นกับกลิ่นคาวเลือดที่ลอยอยู่ในอากาศ
น่าหลานชิงหมอบอยู่บนพื้น ครึ่งหน้าบวมเหมือนซาลาเปาแป้งขึ้น ฟันในปากแตกไปครึ่งหนึ่ง เวลาพูดก็มีลมรั่ว เขามองชายที่นั่งสูบบุหรี่อยู่ข้างเศษเก้าอี้ไท่ซือ ความกลัวในใจกลบความเจ็บปวดจนหมดสิ้น
แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นนายน้อยใหญ่ของตระกูลน่าหลาน ต่อให้ตายก็ต้องลากใครสักคนเป็นเพื่อนตาย
ฉวยจังหวะที่เซียวเฉินหันหลังให้เขา มือซ้ายของน่าหลานชิงที่ยังขยับได้ ก็ล้วงโทรศัพท์วีโต้รุ่นสั่งทำพิเศษออกมาจากกระเป๋ากางเกงอย่างสั่นเทา
หน้าจอเปื้อนเลือดของเขาเต็มไปหมด ปัดอยู่หลายครั้งกว่าจะปลดล็อกได้
“ตู... ตู...”
พอปลายสายรับสาย น่าหลานชิงก็อ้าปาก ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกาย ร้องไห้โฮออกมาจากลำคอเหมือนเด็กเห็นแม่แท้ ๆ เสียงนั้นแหลมจนคนฟังรู้สึกแน่นในอก
“พ่อ! ช่วยด้วย! รีบมาช่วยด้วย!”
“มีคนจะรื้อสุสานบรรพชนของตระกูลน่าหลานเรา! ผมอยู่ที่สวนซู... ไม่สิ ผมถูกฆ่าตายอยู่ที่หอชุมนุมชนชั้นสูง! ถ้าพ่อไม่มา ตระกูลน่าหลานเราต้องสิ้นทายาทแล้วนะพ่อ!”