เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 362 กลับบ้านเกิด บ้านกลับถูกคนรื้อถอน?
ฝนของเจียงหนานมักมีกลิ่นอายเหนียว ๆ ชื้น ๆ ติดตัวเสมอ
มันไม่หนาวเหน็บคมกริบเหมือนหิมะตกหนักในดินแดนเหนือ และไม่บ้าคลั่งเหมือนวันพายุไต้ฝุ่นในหมอตู สายฝนนี้ละเอียดแน่นราวกับความกลุ้มใจที่ฉุดเท่าไรก็ไม่ขาด หยดลงลึกเข้าไปถึงซอกกระดูก
รถแท็กซี่สีเขียวคันเก่ากึ่งใหม่ กระตุก ๆ แล่นมาจอดข้างถนนร่มไม้ริมทะเลสาบซีหูในเมืองซูหาง
“สองท่าน ถึงแล้ว”
คนขับเป็นลุงซูหางแท้ ๆ หันกลับไปมองสองคนบนเบาะหลัง แววตาพาแปลก ๆ อยู่ไม่น้อย
แถบนี้เป็นย่านคนร่ำรวยขึ้นชื่อของซูหาง ที่ดินหนึ่งชุ่นทองหนึ่งชุ่นยังใช้อธิบายราคาที่นี่ไม่ได้เลย
ปกติคนที่มาที่นี่ ไม่เบนท์ลีย์ก็โรลส์-รอยซ์ อย่างแย่ที่สุดก็ต้องเป็นเบนซ์หรือบีเอ็มดับเบิลยู
อย่างสองคนนี้ที่นั่งรถแท็กซี่มา ทั้งปีก็แทบไม่เคยเห็นสักครั้ง
“ขอบใจ”