กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นังตัวซวยเอ๊ย บอกว่าใช้ไม่ได้ ยังจะต้องให้ฉันลงไม้ลงมือกับแกถึงจะจำได้ใช่ไหม? ดูสิว่าแกขี้เกียจถึงขั้นไหนแล้ว แม้แต่ขี้ก็ยังขี้ดี ๆ ไม่ได้ ต้องไปขี้รดหัวหมู ให้มันวิ่งไปทั่วคอกทั้งที่บนหัวมีขี้กองเบ้อเริ่ม แบบนี้ดูดีนักหรือไง? ดูดีนักหรือไง?”
ชายวัยกลางคนผู้สวมเสื้อผ้าทอพื้นบ้านสีกรมท่ายืนอยู่ข้างคอกหมู พอเห็นรอยขี้เป็นทางเด่นชัดบนหัวหมูของตัวเอง ความโกรธก็พุ่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาหันไปด่ากราดใส่คนในบ้านทันที
หญิงวัยกลางคนรูปร่างค่อนข้างท้วมซึ่งกำลังนั่งก่อไฟอยู่หน้าเตา พอถูกชายคนนั้นด่าก็หดตัวเล็กน้อย ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า ได้แต่หาเรื่องทำตัวให้ยุ่งด้วยการยัดฟืนเข้าเตาไม่หยุด ราวกับตัวเองกำลังยุ่งมากจนไม่ได้ยินอะไร