เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 396 เฮยซาน: ต่ำต้อยดั่งเศษหญ้า ก็มีปณิธานเผาผลาญทุ่งกว้าง
แรงผลักมหาศาลซัดทั้งสามคนจากหมู่บ้านคุโมะจนลอยกระเด็น ไม่มีการประสานอินและไร้การเตรียมตัวใด ๆ เพียงแค่ยื่นมือออกไป คลื่นกระแทกอันยิ่งใหญ่ก็พลันทะลักออกมา
กวาดพื้นดินจนเกิดเป็นร่องลึกทางยาว ลากไปจนกระทั่งกระแทกเข้ากับหินยักษ์ก้อนหนึ่ง ทั้งสามคนของดารุยจึงล้มลงกองกับพื้น
อวัยวะภายในบอบช้ำจนต้องกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
แววตาของดารุยไม่หลงเหลือความเฉื่อยชาเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป ซ้ำยังแฝงความตระหนกตกใจอยู่บ้าง
“วิชานินจาไร้ตราประสาน...”
ได้ยินเช่นนั้นนางาโตะจึงส่ายหน้าเบา ๆ “หากพูดให้ถูกต้องคงนับเป็นสายเลือดสืบทอดละมั้ง แต่ว่าตอนนี้... จะยอมคุยกันดี ๆ ได้หรือยัง?”
ทว่าสิ้นเสียงลง ร่างของนินจาระดับสูงแห่งหมู่บ้านคุโมะอีกสองคนก็พลันกลายสภาพเป็นควันขาวไปในทันที
ในจังหวะที่ถูกซัดกระเด็นออกไปเมื่อครู่ ตอนที่ครูดไปกับพื้นจนฝุ่นตลบฟุ้ง ทั้งสามคนของหมู่บ้านคุโมะก็ได้สบตากันแวบหนึ่ง และวางแผนการร่วมกันในเสี้ยววินาทีนั้น