0394

⬢⬢⬢

ตอนที่ 395 นางาโตะ: หากในมือไม่มีดาบ แม้แต่จะพูดคุยกันดี ๆ ก็ยังทำไม่ได้

นินจาคือเครื่องมือที่ไม่จำเป็นต้องมีความรู้สึก

การทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงต่างหาก คือสิ่งเดียวที่นินจาพึงยึดถือปฏิบัติ

แนวคิดเหล่านี้... ล้วนเป็นกฎเกณฑ์ที่เหล่าชนชั้นสูงมอบให้แก่นินจาตลอดช่วงเวลาหลายพันปีที่ผ่านมา

กฎเกณฑ์เช่นนี้สืบทอดเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน กระทั่งในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งแต่ละหมู่บ้านนินจา หลังจากได้จัดตั้งระบบการศึกษาอย่างเช่นโรงเรียนนินจาขึ้นมา มันก็กลายเป็นหนึ่งในหมวดวิชาที่ต้องเรียนรู้

ในบรรดานั้น ระบบหมอกโลหิตของหมู่บ้านคิริถือว่านองเลือดที่สุด

แต่ทว่ามนุษย์ย่อมมีความรู้สึก ขณะเดียวกันระดับสูงอย่างคาเงะของแต่ละหมู่บ้าน ย่อมเข้าใจถึงความละเอียดอ่อนในความสัมพันธ์ระหว่างหมู่บ้านกับไดเมียวเป็นอย่างดี

แววตาของไรคาเงะรุ่นที่สี่วูบไหวด้วยเพลิงโทสะ ทว่ากลับไม่อาจระเบิดอารมณ์ออกมาเหมือนยามอยู่ในหมู่บ้านคุโมะได้ เขาทำได้เพียงฝืนสะกดกลั้นเอาไว้

หมู่บ้านนินจาดำรงอยู่ได้ด้วยการพึ่งพาเงินทุนสนับสนุนจากสำนักไดเมียว นี่คือสิ่งที่ชัดเจนแจ่มแจ้งมาตั้งแต่เริ่มระบบหมู่บ้านนินจา