เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 รวมพลังทุกสรรพกำลัง
“แล้วนี่เธออดข้าวมากี่วันแล้วเนี่ย”
ณ สำนักไดเมียวแห่งคุริ เควินมองดูยามาโตะ เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังสวาปามอาหารอย่างเอาเป็นเอาตาย
เสื้อผ้าบนร่างมอมแมมสกปรก เส้นผมก็พันกันยุ่งเหยิงไปหมด
หลังจากกลืนเนื้อย่างจานใหญ่ลงคอ ยามาโตะวัยเพียงแปดขวบถึงหันมาตอบเควินว่า “ไม่ได้กินอะไรมาเกือบสี่วันแล้วล่ะ พอกองทัพปฏิวัติของพี่ใหญ่ปราบไคโดลงได้ ฉันก็ไม่มีอะไรจะกินเลย”
“หลังจบพิธีสักการะครั้งก่อน ฉันกะว่าจะไปขอของกินที่นครบุปผา แต่เห็นได้ชัดว่าตัวตนของฉันดันเปิดเผยในพิธีเสียก่อน เลยไม่มีใครยอมช่วยเหลือฉันเลย ในเมื่อไม่มีทางเลือก ฉันก็เลยต้องมาหาพี่ใหญ่นี่แหละ”
พี่ใหญ่?
เควินใต้หน้ากากถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย ชี้นิ้วมาที่ตัวเองแล้วถาม “ฉันไปเป็นพี่ใหญ่ของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
ยามาโตะตัวน้อยยืดอกขึ้น “ก็พี่ใหญ่บอกเองว่าชีวิตไม่มีสูงต่ำ แล้วก็ไม่สนใจด้วยว่าฉันเป็นลูกสาวของไคโด เรื่องพ่อเป็นใครฉันเลือกไม่ได้ แต่พี่ใหญ่ไม่สนใจ แถมยังยอมรับให้ฉันเข้าร่วมกลุ่มอีก! เพราะงั้นฉันก็ต้องเรียกนายว่าพี่ใหญ่สิ พวกยากูซ่าในนครบุปผาก็ทำกันแบบนี้ทั้งนั้น”