เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 106 การปะทะกันครั้งที่สอง
ท่ามกลางบรรยากาศอันขึงขังจริงจัง นอกจากเควินแล้วก็ไม่มีใครเอ่ยปาก แม้แต่เหล่าประชาชนชาววาโนะคุนิต่างก็พากันผ่อนลมหายใจให้แผ่วเบา ไม่กล้ารบกวนแม้เพียงนิด
ในเวลาเดียวกัน รายนามและอายุเหล่านั้นต่างก็ดังเข้าสู่โสตประสาทและกระแทกตรงเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจพวกเขา
เมื่อสามวันก่อน รายนามอันแสนเยาว์วัยเหล่านี้ยังคงเป็นชีวิตที่มีเลือดเนื้อ ทว่ายามนี้กลับกลายเป็นเพียงกองเถ้าธุลีและบันทึกบนแผ่นกระดาษเพียงหนึ่งใบ
และการสละชีพของชีวิตอันเยาว์วัยเหล่านี้ แท้จริงแล้วก็ทำเพื่อคนอย่างพวกเขาทั้งนั้น เพื่อไม่ให้พวกเขาต้องถูกกดขี่ข่มเหงจากกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรอีกต่อไป
ตลอดหลายปีมานี้ มีผู้คนในวาโนะคุนิกี่ครอบครัวกันที่ต้องล้มตายในเหมืองแร่ และยังมีอีกเท่าไรที่ต้องตายจากการลุกขึ้นต่อต้าน
แม้แต่หญิงคณิกาในย่านโคมแดง มีกี่คนที่เมื่อไปยังตำหนักโชกุนแล้ว สิ่งที่ถูกโยนกลับออกมามีเพียงร่างไร้วิญญาณที่เต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่าง
เมื่อห้าปีก่อน พวกเขาเปี่ยมล้นไปด้วยความหวังยามที่รู้ว่าท่านโอเด้งกลับมา ทว่ากลับต้องสิ้นหวังลงอีกครั้งภายใต้ระบำอันน่ารังเกียจนั่น ท่านลอร์ดคนเขลาช่วยพวกเขาไม่ได้ แม้จะยอมกล้ำกลืนฝืนทนความอัปยศ แต่ตลอดเวลาห้าปีที่ผ่านมาก็ยังคงช่วยพวกเขาไม่ได้อยู่ดี
คนในครอบครัวยังคงล้มตาย การถูกบังคับให้ไปใช้แรงงานในเหมืองแร่และโรงงานแปรรูปอาวุธก็ยังคงมีอยู่