เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 เจียงชีไป๋เอ่ยขึ้นช้าๆ "เพนนีเหรอ"
แม้จะเจอเรื่องประหลาดผิดธรรมชาติมากมายในโบสถ์ แต่เจียงชีไป๋กลับไม่คิดว่าบาทหลวงจอห์นจะเป็นวิญญาณอาฆาตที่น่ากลัวอะไรนัก
ข้อเท็จจริงที่เห็นได้ชัดก็คือ หากบาทหลวงจอห์นมีความแค้นสุมอกจนล้นฟ้าจริงๆ คนแก่กระดูกเปราะบางอย่างบาทหลวงชราที่แค่ผลักเบาๆ ก็แทบจะร่วงแล้ว คงไม่มีชีวิตรอดมาจนถึงวันที่เจียงชีไป๋มาเจอที่โบสถ์หรอก
ผู้ตายในเมืองนี้มีความเชื่อมโยงกันยังไง แม้จะรู้ที่มาที่ไปของการฆ่าตัวตายของบาทหลวงจอห์นแล้ว ก็ยังไขปริศนานี้ไม่ได้อยู่ดี
เมืองเล็กๆ ในช่วงต้นฤดูหนาวมืดเร็วมาก พอพระอาทิตย์ตกดิน ไอหนาวก็ยิ่งทิ่มแทงผิวหนังรุนแรงขึ้น
ไม่นานบนถนนก็ร้างผู้คน ชาวเมืองที่นี่ปฏิบัติตามกฎพระอาทิตย์ขึ้นก็ออกไปทำงาน พระอาทิตย์ตกก็เข้าบ้านพักผ่อนอย่างเคร่งครัด ยอดแหลมของโบสถ์ในยามโพล้เพล้ดูสูงตระหง่านยิ่งกว่าตอนกลางวัน ราวกับกระดูกสีดำทมิฬที่ปักอยู่กลางเมือง
หอระฆังของโบสถ์ในตอนนี้ดูมืดมิดน่าขนลุก ตั้งแต่บาทหลวงจอห์นตายไป เมืองต้นโอ๊กทองก็ไม่เคยได้ยินเสียงระฆังอีกเลย