เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 งานศพช่างมาติดๆ กันเหลือเกิน
เจียงชีไป๋รีบวิ่งไปยังทิศทางต้นเสียงทันที
ผิวน้ำแข็งกลางแม่น้ำแตกเป็นโพรงใหญ่ ริมฝั่งมีชาวบ้านมุงดูกันอยู่เต็มไปหมด ชาวเมืองที่เห็นเหตุการณ์คนแรกเล่าว่า ตอนนั้นเขาอยู่ห่างจากริมฝั่งมาก แค่เห็นเงาดำๆ วูบผ่านไป แว่วเสียงเหมือนแผ่นน้ำแข็งแตก
พอเดินเข้ามาดูถึงเห็นรูโหว่ขนาดใหญ่บนผิวน้ำแข็ง จึงเพิ่งรู้ตัวว่ามีคนกระโดดน้ำ แต่เขาว่ายน้ำไม่เป็น เลยทำได้แค่ตะโกนขอความช่วยเหลือ
อากาศหนาวจัดขนาดนี้ แถมผิวน้ำยังมีน้ำแข็ง คนที่วิ่งตามมาทีหลังต่างก็พากันลังเล จนกระทั่งมีชาวเมืองคนหนึ่งใจกล้ายอมสละตัว กระโดดตูมลงไปในแม่น้ำเย็นจัด
"น้ำเย็นขนาดนั้น เขาจะตะคริวกินจนว่ายขึ้นมาไม่ได้ไปด้วยหรือเปล่า..."
"พูดบ้าอะไรของแกน่ะ!" หลายคนบนฝั่งหน้าเสีย ตะโกนสวนกลับเสียงดัง คนพวกนั้นล้วนเป็นญาติพี่น้องของคนที่กระโดดลงไปช่วยชีวิต
เจียงชีไป๋ยืนชะเง้อมองอยู่ริมฝั่ง แต่เพราะมีชั้นน้ำแข็งบังอยู่ เลยมองไม่เห็นเลยว่าคนสองคนในน้ำอยู่ตรงไหน
รออยู่ครู่ใหญ่ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งลากใครบางคนโผล่พ้นโพรงน้ำแข็งขึ้นมา ตัวสั่นงันงกไปทั้งร่าง