เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 ช่างเป็นเผือกร้อนที่สลัดไม่หลุดเอาซะเลย
ดูเหมือนเธอจะโดนเยาะเย้ยเข้าแล้ว ตุ๊กตาหมีเพิ่งจะรู้ตัวเอาป่านนี้
แต่ในเมื่อถูกจับได้แล้ว ก็มีแต่ต้องสู้ตายเป็นครั้งสุดท้าย
“ยินดีต้อนรับสู่—” เสียงของเธอขาดห้วงไปเฉยๆ ทั้งร่างถูกความรู้สึกเคลิบเคลิ้มล่องลอยมหาศาลเข้าครอบงำ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มโง่งมออกมา
เธอไม่ได้มีความสุขขนาดนี้มานานมากแล้ว ถึงปกติเธอจะแสดงออกว่าเป็นคนเจ้าอารมณ์ โมโหร้ายเหมือนถังดินปืน แต่ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ในร่างนี้ ความสุข ความโกรธ ความเศร้า และความยินดีก็เหมือนมีม่านบางๆ กั้นอยู่ อารมณ์ความรู้สึกที่แท้จริงกลายเป็นสิ่งล้ำค่าอย่างยิ่ง
ทว่าวินาทีนี้เธอได้สัมผัสถึงความสุขอีกครั้ง เธอโคลงศีรษะไปมาอย่างไม่รู้ตัวราวกับคนเมา มุมปากยกขึ้นจนหุบไม่ลง
วาฬเพชฌฆาตที่อยู่ข้างๆ อาการหนักกว่าเธอเสียอีก ตอนนี้ลงไปนอนหัวเราะคิกคักไม่หยุดอยู่บนพื้น เหลือแค่มีน้ำลายไหลยืดออกมาที่มุมปากเท่านั้น
ในขณะที่ตุ๊กตาหมีกำลังจมดิ่งอยู่ในความสุขล้ำลึก เธอก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บสายหนึ่ง เข็มกลัดที่ติดอยู่บนหูกระต่ายของตุ๊กตาหมีกำลังแผ่ไอเย็นยะเยือกที่ราวกับทิ่มแทงทะลุกลางกระหม่อมออกมา