เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 มอบแด่ท่าน ทั้งหมดนี้สมควรมอบแด่ท่าน
เพราะมัวแต่เสียเวลากับเหตุการณ์คนตายกะทันหันต่อเนื่อง กว่านายกเทศมนตรีซุ่ยจะมาถึงห้องพักของเหยื่อฆาตกรรมรายที่สองก็ล่วงเลยเข้าสู่วันรุ่งขึ้นแล้ว ศพถูกเคลื่อนย้ายออกไปก่อนหน้านี้ ในห้องจึงเหลือเพียงสัมภาระของผู้ตาย
น่าเสียดายที่ของพวกนี้เป็นแค่ข้าวของทั่วไป ไม่มีเบาะแสอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อการไขคดีเลย
นายกเทศมนตรีซุ่ยสั่งให้ลูกน้องรีบหาจุดร่วมระหว่างเหยื่อทั้งสองรายให้เร็วที่สุด
ไม่นานลูกน้องก็รีบมารายงาน ท่ามกลางเส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยมที่แทบจะทับซ้อนกันทั้งหมด นายกเทศมนตรีซุ่ยจับจุดสังเกตได้อย่างหนึ่ง “คุณบอกว่าพวกเขาต่างก็เคยซื้อหรือสั่งจองภาพวาดของตาเฒ่าหูเหรอ”
“ครับ” ลูกน้องอธิบาย “นักท่องเที่ยวรายแรกได้รับภาพไปแล้ว ส่วนรายที่สองแค่สั่งจองไว้เฉยๆ เราค้นทั่วห้องแล้วไม่เจอภาพวาดเลยครับ”
ทว่านายกเทศมนตรีซุ่ยสูดหายใจเข้าลึก ท่ามกลางอากาศในห้องที่ไม่ค่อยน่าอภิรมย์ เธอกลับได้กลิ่นหอมจางๆ โชยมา กลิ่นนี้ขอแค่เคยได้กลิ่นสักครั้งรับรองไม่มีวันลืม
ไม่ผิดแน่ กลิ่นหอมเดียวกับบนภาพวาดนั้น!