เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 บทเพลงเจ็ดคาบสมุทร: ยักษ์ใหญ่ ฉันตกยักษ์ใหญ่ขึ้นมาได้!
การปรากฏตัวของปลาดาบซากศพตัวนี้ราวกับเป็นสัญญาณเปิดฉาก
น้ำทะเลรอบด้านพลันปั่นป่วนเดือดพล่าน ตามมาด้วยฝูงปลาตายจำนวนนับไม่ถ้วนที่พากันกระโจนแย่งกันขึ้นมาบนเรือ
ปลาตายส่วนใหญ่เพราะความเร็วไม่พอหรือกระโดดไม่สูงพอ จึงถูกเรือที่กำลังแล่นไปข้างหน้าทิ้งห่างไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังมีอีกไม่น้อยที่กระโดดขึ้นมาบนดาดฟ้าได้สำเร็จ
ปลาพวกนี้มีหลากหลายสายพันธุ์ ทว่าล้วนมีลำตัวสีขาวซีดและฟันอันแหลมคม พัดพาเอาลมคาวคลุ้งและกลิ่นเน่าเหม็นของการตายมาเนิ่นนาน พวกมันดีดตัวกระโจนเข้าโจมตีเจียงชีไป๋
ตั๊กแตนยมทูตแม้จะมีปีก แต่ก็บินตามความเร็วของเรือไม่ทัน จึงทำได้เพียงปักหลักรออยู่ที่กราบเรือ ท่าทางของมันราวกับกำลังเล่นเกมฟันผลไม้ยุคเก่า พอมีปลาบินเข้ามาตรงหน้า มันก็ตวัดขาฟันขาดเป็นสองท่อนอย่างคล่องแคล่ว
หน้าไม้กลหมุนลำกล้องเตรียมเปิดฉากยิง เจียงชีไป๋พุ่งปราดเข้าไปกดปิดสวิตช์ทันที ลูกธนูหน้าไม้ดอกละ 5 แต้ม ยิงตกลงทะเลไปก็เก็บคืนไม่ได้ เอามาใช้จัดการกับปลาเน่าพวกนี้ที่ได้แค่ตัวละหนึ่งสองแต้มถือเป็นการสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ