เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 เธอเกือบจะมองเห็นโฉมหน้าของผู้บงการเบื้องหลังแล้ว
“แค่นี้เนี่ยนะ?” เจียงชีไป๋ชิงพูดขึ้นก่อน “ภาพเบลอขนาดนี้ มองหน้าคนยังไม่ชัดเลย นายจะเอาแค่สีตามาปรักปรำคนอื่นเนี่ยนะ?”
ลูกพีชสุกแล้ว “แล้วจะให้คิดยังไง ในบรรดาทุกคนที่นี่ มีแค่หมอนี่คนเดียวที่ตาสีฟ้า”
“นายไม่เคยรู้จักคอนแทคเลนส์สีหรือไง?” เจียงชีไป๋ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะโลกแคบขนาดนี้
“เธอ!” ลูกพีชสุกแล้วโดนสวนกลับจนสะอึก พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
จี้วั่งซูเอ่ยถามเสียงเรียบ “เขาตายยังไง?”
พอพูดถึงเรื่องนี้ อารมณ์ของคนอื่นๆ ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง ผู้เล่นที่ชื่อ [ขี่หมูไปรับลม] โพล่งออกมา “นายเป็นคนทำเองยังไม่รู้อีกเหรอ นายควักหัวใจเขาออกมา!”
“ฉันจะฆ่าคลั่งยุทธ์ไปทำไม เพื่อชิงทรัพย์เหรอ ในเมื่อพวกนายตามไปเจอศพได้ทัน แสดงว่าตอนนั้นอยู่ห่างกันไม่ไกล พวกนายได้ยินเสียงฉันขู่กรรโชกเอาไอเทมหรือคะแนนจากเขาบ้างไหมล่ะ?”
ทุกคนต่างพากันเงียบกริบ ตอนนั้นในหมอกทุกอย่างเกิดขึ้นปุบปับมาก พวกเขาไม่ได้ยินเสียงพูดคุยหรือทะเลาะวิวาทอะไรเลยจริงๆ มีแค่เสียงร้องตกใจของคลั่งยุทธ์แค่คำเดียว พอตามไปถึงคนก็ตายเสียแล้ว