เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 นายฆ่าคลั่งยุทธ์ทำไม
ลูกพีชสุกแล้วประหลาดใจไม่น้อย “มีคนมาซื้อผีเสื้อกลางคืนตะกละไปกินจริงๆ ด้วยแฮะ?”
ดูท่าเจ้าตัวก็คงนึกไม่ถึงเหมือนกันว่า แค่ตะโกนเรียกลูกค้าไปสองสามประโยค จะมีคนบ้าจี้เดินมาซื้อถึงหน้าบ้านจริงๆ ผีเสื้อกลางคืนตะกละไม่ใช่ทรัพยากรหายากอะไร ต่อให้ไม่ไปหามัน เดี๋ยวมันก็บินมาหาเรื่องถึงที่เอง
ยิ่งดูจากสภาพหน้าตาของมันแล้ว นอกจากผู้เล่นที่หิวโซจนใกล้ตาย คงไม่มีใครคิดพิเรนทร์อยากเอามันมาทำอาหารแน่
ที่ลูกพีชสุกแล้วไปป่าวประกาศในกลุ่ม นอกจากจะอยากอวดศักดาให้คนอื่นรู้แล้ว ก็แค่อยากโผล่หน้ามาสร้างตัวตน ให้คนในกลุ่มจำได้ว่ามีเขาอยู่ เวลาใครต้องการไอเทมจะได้นึกถึงเขาเป็นคนแรก
ลูกพีชสุกแล้วทำหน้าลำบากใจ “เอ่อ... ทำไมพวกคุณไม่ทักมาบอกล่วงหน้าก่อนล่ะ ช่วงนี้บ้านปลอดภัยไฟดับ ศพผีเสื้อกลางคืนตะกละเก็บไว้ไม่ได้ ฉันเอาไปฝังดินหมดแล้ว”
เขายังกึ่งเชื่อกึ่งระแวงคำพูดของจี้วั่งซู รู้สึกว่าชายหญิงคู่นี้ดูไม่ชอบมาพากล เลยอยากรีบไล่ให้พ้นๆ หน้าไป