เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ป่าหิวโหย 23 [ผลผลิต: ตุ๊กตาผ้าขนปุยรูปผีเสื้อกลางคืนเสมือนจริง]
เจียงชีไป๋สะดุ้งตื่นจากนิทราเพราะเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องระลอกแล้วระลอกเล่า
ลืมตาขึ้นดูเวลา เธอเพิ่งนอนหลับไปได้แค่สี่ชั่วโมงกว่าเท่านั้น
เวลานี้ก็ถือว่ากำลังดี ขืนนอนยาวไปจนถึงค่ำ ช่วงหลายวันนี้นาฬิกาชีวิตคงได้รวนสลับกลางวันกลางคืนแน่ เธอพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ขยับแข้งขยับขาเล็กน้อย สมองก็พลันแจ่มใสขึ้นไม่น้อย
สวมรองเท้าแตะเดินมาหยุดที่ริมหน้าต่าง เธอเห็นสายฝนด้านนอกเทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว ท้องฟ้ามืดครึ้มจนดูไม่ออกเลยว่านี่คือเวลาเที่ยงวัน สายฟ้าเส้นหนึ่งฟาดเปรี้ยงฉีกม่านฟ้า ส่องสว่างใบหน้าของเจียงชีไป๋ชั่วพริบตาก่อนดับวูบ เสียงฟ้าร้องคำรามครืนครั่นบดขยี้ขอบฟ้าตามมาติดๆ จนกระจกของบ้านปลอดภัยสั่นสะเทือน
ดูท่าฝนห่าใหญ่นี้คงตกต่อเนื่องไปอีกพักใหญ่ เจียงชีไป๋กางร่มเดินออกไปที่ลานหน้าบ้าน นำสระว่ายน้ำเป่าลมสองใบออกมาวางตั้งไว้กลางลาน หากน้ำฝนที่รองได้ผ่านการตรวจสอบด้วยเครื่องตรวจคุณภาพน้ำแล้วไม่มีปัญหา เธอจะนำไปกรองและฆ่าเชื้อก่อนเติมลงในถังเก็บน้ำใต้ดินของบ้านปลอดภัย เพื่อใช้เป็นน้ำอุปโภค